ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΥΓΙΗ ΠΑΙΔΙΑ

Θωμάς Χ. Παπαλεξανδρής

Category Archive : Θέματα για γονείς

Ποιος φοβάται τον γιατρό;

Οι γονείς και οι επαγγελματίες υγείας διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη αυτού του φόβου, που τροφοδοτείται από το άγνωστο και την υπερβολική ανησυχία

Είτε πρόκειται για οδοντιατρική επίσκεψη, ιατρική εξέταση ή εμβολιασμό στην πραγματικότητα το παιδί μπορεί να βιώσει αυτή την αίσθηση που συνήθως ονομάζεται «φόβος του γιατρού». Πρόκειται για έναν φόβο που θα τον ξεπεραστεί σύντομα, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις η συναισθηματική δυσφορία μπορεί να είναι μεγαλύτερη, ειδικά εάν επιβεβαιώνεται και ενισχύεται από αρνητικές και οδυνηρές εμπειρίες.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

«Όχι γιατρέ, όχι!» Επαναλαμβάνει ένα παιδί ανάμεσα σε λυγμούς στο γραφείο του παιδίατρου.

«Μην ανησυχείς, δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να πάθεις αν είμαι μαζί σου», η μαμά το καθησυχάζει.

«Θα το ελέγξω κι εγώ», προσθέτει ο μπαμπάς.

Η επίσκεψη ξεκινά και μετά από λίγο το κλάμα υποχωρεί, η πόρτα ανοίγει, φτάνοντας κι η γιαγιά, η οποία ρίχνεται στην μάχη λέγοντας: «Τι έχει κάνει σε εσένα χαρά μου; Σε πείραξε ο γιατρός; Έλα, τελειώνει τώρα».
Σκεφτόμαστε αυτό το επεισόδιο και παρατηρούμε πώς η μαμά, ο μπαμπάς και η γιαγιά είχαν τις καλύτερες προθέσεις, δηλαδή να καθησυχάσουν και να παρηγορήσουν.

Αλλά ποιο είναι το μήνυμα που αντιλαμβάνεται το παιδί;

«Ο παιδίατρος είναι ένα άτομο που θα μπορούσε ενδεχομένως να με βλάψει και πρέπει να είμαι σε επιφυλακή. Κάνω καλά που διαμαρτύρομαι, γιατί δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που με κάνουν να νιώθω σίγουρος».

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι σημαντικό να παρουσιάσετε τον ειδικό ιατρό με θετικά λόγια, ως φίλος μικρών και μεγάλων δηλαδή. Για να γίνει αυτό, είναι απαραίτητο να επεξεργαστούμε τους φόβους μας εμείς οι ίδιοι πρώτα: εάν είμαστε οι πρώτοι που φοβόμαστε τον γιατρό, κινδυνεύουμε να επηρεάσουμε το παιδί μας προς αυτή την κατεύθυνση.

Ενσταλάξτε την εμπιστοσύνη

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στον παιδίατρο, τα λόγια και οι ενέργειες των γονέων μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να καταλάβει ότι μπορεί να εμπιστευτεί αυτούς που βρίσκονται μπροστά του (γονείς, ιατρό, προσωπικό ιατρείου).

Εάν ζητήσουμε, για παράδειγμα, από ένα αγόρι 2 ετών να εισέλθει στο ιατρείο πριν από τους γονείς του, πιθανότατα αυτό να «παγώσει» ήδη από την είσοδο.

Αυτό οφείλεται στο ότι χρειάζεται τον μπαμπά και τη μαμά να του «ανοίξουν τον δρόμο», πηγαίνοντας πρώτοι και χαιρετώντας τον γιατρό ήρεμα και χαμογελαστά: ακόμη και χωρίς να πουν τίποτα μεταξύ τους. Με αυτόν τον τρόπο οι γονείς το έχουν ήδη ενημερώσει οπτικά ότι είναι ένα ευνοϊκό και ασφαλές περιβάλλον για όλους.

Η ανάγνωση βιβλίων, η επινόηση ιστοριών, η ζωγραφική, το τραγούδι και το παιχνίδι μαζί με τον «φανταστικό γιατρό» ή με μία καρικατούρα του προσωπικού ιατρού στο σπίτι είναι τρόποι με τους οποίους μπορούν να μιλήσουν οι γονείς με τα παιδιά τους για τον συγκεκριμένο φόβο. Θα πρέπει να θυμούνται να υποδέχονται και να ακούνε πάντα το συναίσθημα του παιδιού τους, χωρίς να ελαχιστοποιούν αλλά ούτε και να τονίζουν την ανησυχία.

Μια άλλη συμβουλή είναι να παίρνουν καθημερινές ευκαιρίες για να μοιράζονται τα συναισθήματά με το παιδί (“ξέρεις, φοβήθηκα σήμερα το πρωί όταν…αλλά μόλις έμαθα ότι θα γίνω πιο δυνατός ανακουφίστηκα”). Αυτό θα βοηθήσει στην ενσυναίσθηση, θα του διδάξει να ονομάζει αυτό που αισθάνεται και να του προσφέρει ένα παράδειγμα για το πώς να χειρίζεται και να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του.

Το δικαίωμα του παιδιού να ενημερώνεται

Είναι πάντοτε σημαντικό να ξέρει το παιδί τι θα συμβεί, είτε πρόκειται για έναν κοινό έλεγχο ρουτίνας είτε για πιο ευαίσθητα ζητήματα, όπως μία χειρουργική επέμβαση και νοσηλεία. Πρέπει να χρησιμοποιείται από τον γονέα μια γλώσσα που να είναι συνεπής για την ηλικία, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τον φόβο μαζί με το παιδί:

«Τώρα ο γιατρός παίρνει αυτό το παράξενο αντικείμενο που έχει ένα πολύ αστείο όνομα … ονομάζεται στηθοσκόπιο. Χρησιμοποιείται για να ακούσει την καρδιά. Ακούμε πρώτα τη μαμά και μετά τη δική σου» «Πρέπει να κάνουμε ένα τσιμπηματάκι, θα νιώσεις ένα τσίμ για μια στιγμή και μετά τίποτα».

Επιπλέον, οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ότι τα ψέματα ποτέ δεν βοηθούνε, γιατί το να εκπλήσσεται ένα παιδί από την βελόνα στο χέρι του γιατρού, θα του αφήσει μια κακή μνήμη για το πρόσωπό του, θα αυξήσει τον φόβο και θα υπονομεύσει την εμπιστοσύνη του απέναντι στους γονείς του.

Αντίθετα, η γνώση του τι θα συμβεί μειώνει τις ενοχλητικές φαντασίες και δίνει στο παιδί έναν πιθανό έλεγχο της κατάστασης, επιτρέποντάς του να ξεκλειδώσει τους ψυχικούς πόρους του και να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση, ακόμα κι αν είναι δύσκολο και επώδυνο.

Δεν είναι αναγκαία η ιατρική στολή, ο παιδίατρος γνωρίζει και διακοσμεί το ιατρείο του με ωραίο και ελκυστικό τρόπο σε ένα φιλικό, φωτεινό και ζεστό προς τα παιδιά περιβάλλον (πολύχρωμο, εξοπλισμένο με μερικά παιχνίδια και βιβλία) που θα τα κάνει να αισθάνονται άνετα.

Σε ορισμένα στάδια ανάπτυξης, το παιδί είναι εξαιρετικά καχύποπτο και δεν θέλει να αγγιχτεί από ξένα χέρια: οι γονείς μπορούν να ζητήσουν από τον παιδίατρο να κρατήσει ο ίδιος το παιδί κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, να είναι αυτός που θα το βάλει στην κλίμακα, στην ζυγαριά και ούτω καθεξής. Αργότερα, καθώς μεγαλώνει, μπορεί να εμπλέκεται όλο και περισσότερο, και ο ειδικός να εξηγεί τι πρόκειται να κάνει. Μερικές φορές, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ο γιατρός και οι γονείς μιλούν μεταξύ τους για την υγεία του παιδιού ή τη συμπεριφορά του, σαν να μην είναι εκεί το ίδιο, κάπου αποτραβηγμένο πίσω στο εξεταστήριο. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το παιδί είναι πάντα παρόν και προσεκτικό σε ό, τι αφορά το ίδιο και από το οποίο αισθάνεται αποκλεισμένο για λίγα λεπτά. Συγκεκριμένα, ορισμένες λέξεις που λέγονται από τους γονείς, το γιατρό ή το προσωπικό μπορεί να παρερμηνευθούν και να προκαλέσουν φοβισμένες φαντασιώσεις («ένωσα ότι πρέπει να βάλουν κάτι στα μάτια μου»).

Είναι επομένως καλό να απευθύνονται ορισμένες απλές οδηγίες και συμπεράσματα στο παιδί, ρωτώντας το πώς είναι, έχοντας εκφράσει τις σκέψεις του, και εξηγώντας του επίσης ότι θα πρέπει να βάλει, για παράδειγμα, μια οφθαλμική σταγόνα για την επιπεφυκίτιδα. Επιπλέον, η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ του ειδικού, του παιδιού και των γονέων του μπορεί να κάνει τις επισκέψεις μια πιο ήρεμη στιγμή για την οικογένεια και το έργο του παιδιάτρου πιο ακριβές.

ΑΝΤΙΗΛΙΑΚΗ ΜΠΛΟΥΖΑ ΜΑΓΙΟ UV ARENA

Μοντεσσόρι στο σπίτι με το μικρό παιδί (1-3 ετών)

Η βίβλος της εγκυμοσύνης

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ 12 ΜΗΝΕΣ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΜΟΥ

Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΟΥ: 0-5 ΕΤΩΝ

Πλάθοντας ευτυχισμένα παιδιά

‘Το μήλο πάνω από τη μηλιά’

Μπιμπερό χορήγησης φαρμάκων Savi Baby Medibottle®

HAPE TOYS

ΣΕΙΡΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΩΝ ΩΦΕΛΙΜΩΝ ΣΤΗΝ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ

“Αδέλφια, όχι αντίπαλοι”

ΘΗΛΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΓΑΛΟΥΧΙΑΣ

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΘΗΛΑΣΜΟΥ;

Το γάλα είναι η βασικότερη τροφή για το νεογέννητο και το βρέφος τους πρώτους 6 μήνες της ζωής. Όταν μιλάμε για θηλασμό, αναφερόμαστε πρώτα στην ενθάρρυνσή του, επειδή το μητρικό γάλα είναι η πιο πολύτιμη τροφή που μπορεί να προσφέρει ο γονέας στο παιδί του.

· Είναι μία φυσικά στείρα τροφή.

· Η ισορροπημένη σύνθεση των πρωτεϊνών, των λιπών και των σακχάρων σημαίνει ότι τα μωρά που θηλάζουν είναι λιγότερο εκτεθειμένα στον κίνδυνο υπερβολικού βάρους στην εφηβεία και στην ενηλικίωση.

· Μεταδίδει προστατευτικά αντισώματα στο νεογέννητο ειδικά σε εντερικές λοιμώξεις.

· Επιτρέπει μια φυσική επαφή με την θετική προς αυτό μητέρα και δημιουργεί μια οικεία και έντονη σχέση με το μωρό της.

· Δεν έχει κανένα οικονομικό κόστος.

ΠΩΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΣ;

· Ενώ η λεχωίδα περιμένει την έναρξη της γαλουχίας, τις πρώτες 4-5 ημέρες της ζωής, θα πρέπει να τοποθετεί  το νεογέννητο σε τακτά και συχνά διαστήματα στο στήθος: το πιπίλισμα διεγείρει την παραγωγή γάλακτος.

· Θα πρέπει να προσφέρει και τους δύο μαστούς της, εναλλάσσοντας στο ίδιο γεύμα το στήθος με το οποίο αρχίζει ο θηλασμός, έτσι ώστε να υπάρξει μια καλή διέγερση της παραγωγής γάλακτος. Αργότερα, αν το γάλα αφθονεί, μπορεί κανείς να προσφέρει μόνο ένα στήθος για κάθε γεύμα, εναλλασσόμενο.

· Κατά τη διάρκεια της σίτισης ας επιτραπεί στο νεογέννητο να ξεκουραστεί μερικά λεπτά (είναι κουραστικό το πιπίλισμα στην αρχή).

· Περιορισμός της διάρκειας της σίτισης εντός 40-45 λεπτών.

· Μετά την εγκατάσταση της γαλουχίας το γάλα αρκεί για να θρέψει το νεογέννητο. Βοηθήστε σταδιακά το μωρό να διατηρεί ένα διάστημα μεταξύ των γευμάτων περίπου τριών ωρών.

· Η θηλάζουσα μητέρα μπορεί να φάει οποιαδήποτε τρόφιμα, το μωρό της έχει ήδη “δοκιμάσει” τα πάντα όταν ήταν στην κοιλιά της και κανένα φαγητό δεν δίνει δυσάρεστη γεύση στο γάλα (σκόρδο, κρεμμύδι, λάχανο, αγκινάρες).

· Μην χορηγείτε αφεψήματα στο βρέφος. Μην κάνετε επιπλέον ημερήσιες ζυγίσεις στο σπίτι. Στις επισκέψεις του 1ου μήνα ζωής επαρκεί ο εβδομαδιαίος έλεγχος ανάπτυξης.

ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΡΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΣ “ΚΑΤΑ ΖΗΤΗΣΗ”;

Ο θηλασμός κατόπιν απαίτησης υποδηλώνει μια ενέργεια σύμφωνα με τη «φύση και το ένστικτο». Το νεογέννητο με το κλάμα του σηματοδοτεί το αίσθημα της πείνας, έχοντάς το όμως ως το μόνο εργαλείο επικοινωνίας, εκδηλώνει κι άλλες ανάγκες, όπως της δυσφορίας στην αλλαγή της θερμοκρασίας, στους έντονους ήχους ή στο φως, της επαφής και της αγκαλιάς. Η ανάγκη για πιπίλισμα, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει θηλή, είναι ένα αρχέγονο αντανακλαστικό, που ηρεμεί, χαλαρώνει τα περισσότερα μικρά μωρά και θα πρέπει και αυτή να ικανοποιείται με πιπίλα ή ένα καθαρό δάκτυλο, ποτέ όμως με την βοήθεια γλυκαντικών ουσιών (μελιού ή ζάχαρης). Επομένως, το κλάμα ή το πιπίλισμα των χειλιών δεν απαιτεί πάντα φαγητό, αλλά και την εκπλήρωση όλων των υπολοίπων αναγκών από την αρχή.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΊ Ο ΓΟΝΕΑΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΟΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΙΝΑΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΣΟΔΙΑΣΤΗΜΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΓΕΥΜΑΤΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ;

Θα καθοδηγηθεί από τη γνώση ότι ένα γεύμα γάλακτος, στη σωστή ποσότητα για την ηλικία και το βάρος, απαιτεί χρόνο πέψης που κυμαίνεται από δύο ώρες για το νεογέννητο, έως τις 3-4 ώρες μετά τις πρώτες εβδομάδες ζωής, όταν ο θηλασμός είναι σε εξέλιξη. Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα το στομάχι είναι άδειο, ο μαστός είχε χρόνο να παράγει γάλα σε ικανοποιητικές ποσότητες, το μωρό πεινάει εντονότερα και με περισσότερη δύναμη, αντλεί περισσότερο γάλα, διεγείροντας περισσότερη παραγωγή: δημιουργείται έτσι ένας αέναος κύκλος σίτισης.

Προφανώς όλα πρέπει παρατηρούνται στην καθημερινότητα του νεογέννητου και στην μεταβλητότητά της, να υπάρχει, δηλαδή, ευελιξία στην διαχείριση διαφορετικών καταστάσεων σίτισης, ειδικά κατά τις πρώτες εβδομάδες.

Κατά τους πρώτους δύο μήνες, τα περισσότερα μωρά διανέμουν την  ημερήσια σίτισής τους σε διάστημα 24 ωρών, χωρίς διαφορά μεταξύ ημέρας και νύχτας. Στη συνέχεια, ως αποτέλεσμα της εμπειρίας της εναλλαγής του φωτός με το σκοτάδι και με την ταχεία αύξηση του βάρους, το παιδί αρχίζει να επιμηκύνει το διάστημα μεταξύ των γευμάτων, τοποθετώντας μια μεγαλύτερη περίοδο ύπνου προς το βράδυ ή τη νύχτα.

Είναι καλή ιδέα να διασφαλιστεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μεταξύ των τροφών από τα μεσάνυκτα και μετά. Με αυτό τον τρόπο θα βοηθηθεί η μητέρα και όλη η υπόλοιπη οικογένεια.

Όταν δεν είναι δυνατό να χορηγηθεί το μητρικό γάλα, το νεογέννητο θα αυξηθεί εξίσου καλά και υγιεινά με ξένο γάλα.

Το μωρό που τρέφεται τεχνητά μπορεί ακόμα να βιώσει στενή και έντονη επαφή με τη μητέρα του, αν διατηρηθεί σε επαφή με το δέρμα κοντά στο στήθος. Το μωρό θα αντιληφθεί τη ζεστασιά και τη μυρωδιά του δέρματός της και θα νιώσει τον καρδιακό παλμό που ήδη γνωρίζει καλά.

Η στιγμή της σίτισης είναι μια εμπειρία θεμελιώδους σημασίας για τις αισθητικές και συναισθηματικές εμπειρίες του παιδιού, για την εικόνα του εαυτού του και του εξωτερικού κόσμου.

Η προσοχή, η ηρεμία, η τρυφερότητα, τα λόγια και το βλέμμα της μητέρας ή του πατέρα που συνοδεύει αυτή τη χειρονομία καθορίζουν για το παιδί το πρότυπο ενός πρώτου τρόπου να συσχετιστεί με τους άλλους ανθρώπους.

ΠΟΣΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΡΚΕΣΕΙ Ο ΜΗΡΙΚΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΣ;

Το μητρικό γάλα είναι το βασικό φαγητό κατά τους πρώτους 6 μήνες της ζωής, οπότε το μωρό χρειάζεται και άλλα θρεπτικά συστατικά για να αναπτυχθεί καλά, που  λείπουν από αυτό. Τα περισσότερα βρέφη ηλικίας 7-8 μηνών τρώνε 2-3 γεύματα κρεμών και μειώνουν τα γεύματα γάλακτος κατά 2-3 φορές την ημέρα.

ΑΝ ΑΥΤΟ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΒΡΕΦΟΥΣ ΑΠΟ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΠΟΨΗΣ;

Εάν ο θηλασμός είναι μια εμπειρία οικειότητας, ενός μοντέλου σχέσης, συναισθηματικών εμπειριών που είναι καθοριστικές για την εικόνα που το παιδί σχηματίζει για τον εαυτό του, το βρέφος στο δεύτερο μισό του 1ου χρόνου έχει ισχυρή ώθηση προς την αυτονομία και την ανεξαρτησία. μαθαίνει να σέρνεται, να μπουσουλά και να περπατά ή να απομακρύνεται από το σώμα της μητέρας του για να εξερευνήσει τον κόσμο: οι γονείς πρέπει να καλωσορίσουν με χαρά και να ενθαρρύνουν αυτές τις εξαιρετικές προόδους.

Περίπου στο χρόνο, μπορεί να είναι η κατάλληλη ηλικία για να σταματήσει ο θηλασμός: θα είναι η προσοχή του γονέα στο παιδί, η γνώση του χαρακτήρα του και οι ειδικές του ανάγκες, η ηρεμία και η ευελιξία που ακολουθούν τις αντιδράσεις του, ώστε οι γονείς του να καταλάβουν ποια είναι η καταλληλότερη στιγμή.

ΘΩΜΑΣ Χ. ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΑΠΟ 12 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΝΩ: ποσότητες τροφής και ενεργειακές ανάγκες

Ricette svezzamento bambini 12 mesi, facili da preparare

Μετά το πρώτο έτος ηλικίας, το παιδί έχει πλέον φτάσει το όριο των 10 κιλών και η ημερήσια απαίτηση του γάλακτος περιορίζεται στα 300 ml περίπου. Θα χρειαστεί λοιπόν όλη την φαντασία σας για να του εγγυηθείτε 3 κύρια γεύματα (πρωινό, μεσημεριανό γεύμα και δείπνο) και 2 δεκατιανά. Είναι μία συμφωνία που πρέπει να τηρηθεί γιατί με αυτόν τον τρόπο το σώμα τροφοδοτείται με ισορροπημένο τρόπο με ενέργεια, διατηρώντας πάντα την όρεξη του παιδιού διεγερμένη.

Τα τρόφιμα πρέπει να διανέμονται με ακριβή τρόπο καθ’ όλη την διάρκεια της εβδομάδας:

Δημητριακά και τα παράγωγά τους:

  1. ζυμαρικά από κριθάρι, σιτάρι (30 γρ.): κάθε ημέρα
  2. ψωμί (30 γρ.): περιστασιακά
  3. ρύζι (30 γρ.): μία φορά την εβδομάδα
  4. πατάτες (40 γρ.): μία φορά την εβδομάδα

Γαλακτοκομικά:

  1. πλήρες φρέσκο αγελαδινό ή κατσικίσιο γάλα (κατ’ ανώτατο όριο 300 ml κάθε μέρα) ή 200ml γάλακτος και 125 ml πλήρες γιαούρτι
  2. τυρί, κατά προτίμηση πρόβειο ή κατσικίσιο: 2-3 φορές την εβδομάδα, όσο δύο φορές η παλάμη του παιδιού

Φρούτα και λαχανικά: 5 μερίδες την ημέρα

Όσπρια: 2-3 κουταλάκια του γλυκού 4-5 φορές την εβδομάδα

Κρέας (40 g): 2-3 φορές την εβδομάδα

Φιλέτο γαλοπούλας-αλλαντικό (1 φέτα): μία φορά την εβδομάδα

Ψάρι (30-40 g): 3-4 φορές την εβδομάδα

Αυγά: 2 φορές την εβδομάδα

Ιδανική διατροφή και κατανομή των θερμίδων

Ξεκινώντας από την ηλικία του ενός έτους, η διατροφή του παιδιού περιλαμβάνει το ακόλουθο σχήμα ημερήσιας διανομής των μακροθρεπτικών συστατικών:

1. 50% υδατάνθρακες (40% σύνθετοι, 10% απλοί)

2. 30% λιπαρά (20% ακόρεστα, 10% κορεσμένα)

3. 20% πρωτεΐνη

Κατανομή των θερμίδων (περίπου 80kcal/kg Β.Σ. στην ηλικία του 1 έτους):

20% πρωινό

5% Πρωινό δεκατιανό

40% μεσημεριανό γεύμα

5% απογευματινό δεκατιανό

30% δείπνο

ΘΩΜΑΣ Χ. ΠΑΠΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ